KinderenPraktisch

Ruzie? Laat de kinderen het zelf oplossen!

Judith Möhlmann32 x bekeken

We leven in een tijd dat het eigenlijk helemaal niet netjes is om ruzie met elkaar te hebben. We hebben geleerd om beleefd te zijn en dingen netjes uit te praten. Maar kinderen zijn daar nog niet zo goed in. Ze hebben dus best regelmatig ruzie. Helaas bemoeien ouders zich daar al snel mee om te bemiddelen. En dát is eigenlijk helemaal niet zo goed voor de kids!

Ruzie is goed!

Ruzie klinkt niet leuk. Het is ook niet fijn om te hebben. Er komt meestal veel geschreeuw bij te pas en bovendien zijn er haast altijd twee of meer boze partijen. Maar… ruzie is misschien niet leuk, maar het is wel heel goed. Zeker voor kinderen. Zij leren namelijk van elke ruzie. Sommige kinderen leren hoe ze van zich af moeten bijten, andere kinderen leren om een compromis te sluiten. En alle kinderen leren de standpunten van de ander te zien. Dat betekent niet dat je kind na een paar ruzies ineens een engeltje is, maar wél dat hij er dingen van opgestoken heeft.

Het zelf oplossend vermogen van kinderen

Ouders hebben een hekel aan ruzie. Het is helemaal niet zo leuk en gezellig als je in gedachten had. Of het nu gaat om ruziënde vriendjes of broers/zussen, ruzie hoort erbij. En eigenlijk moet jij ze hun gang laten gaan. Zolang er geen geweld bij wordt gebruikt (schoppen, slaan) kun je kinderen prima hun eigen ruzies laten oplossen. Wat blijkt? In de meeste gevallen zullen kinderen zelf hun ruzies weer oplossen. Dat kan meteen gebeuren, nog in datzelfde moment, of pas een poos later. Soms moeten kinderen eerst weer afkoelen voordat ze elkaar weer op een normale manier kunnen spreken. Kinderen blijken echter een groot zelf oplossend vermogen te hebben, waardoor ze zelf een manier zoeken om het op te lossen.

Scheidsrechters hebben teveel invloed

Tegenwoordig bemoeien opvoeders zich te snel met ruzies. We zijn eraan gewend geraakt om kemphanen te scheiden en er wat aan te doen. Dat lijkt vaak ook het beste, want zo gaan de kinderen in ‘vrede’ uit elkaar. Maar helaas, scheidsrechters hebben teveel invloed in een conflict. Als kinderen eraan wennen dat hun ouders hen wel zullen scheiden, blijken de ruzies veel heftiger te worden. Ook blijken kinderen steeds minder bereid om compromissen te sluiten als er geen volwassene bij is. Het is dus al op jonge leeftijd belangrijk dat kinderen dingen onderling oplossen.

De taak van ouders: scheefgroei voorkomen

Toch hebben ouders wel een taak bij ruzies. De ouders dienen te voorkomen dat er scheefgroei optreedt, waarbij een kind telkens wordt benadeeld door een ander. Dat hoef je natuurlijk niet in elke situatie te doen, omdat het kind moet leren voor zichzelf op te komen. Maar het is wel belangrijk dat er af en toe tussenkomst is waarbij duidelijk wordt gemaakt wat eerlijk is. Verder dienen de kinderen het zelf uit te zoeken. Wat dus regelmatig zal leiden tot geschreeuw, gehuil en boze woorden.

Ouders klagen vaak dat ze net politieagenten zijn. Dat is op zich ook logisch, want zo gedragen ze zich ook. Als je voortdurend klaarstaat om ruzies op te lossen, zullen kinderen dat niet snel zelf proberen. Al heel snel wordt er iets geschreeuwd als “Mama, hij doet vervelend!”. Je hebt dan twee keuzes. Of je draaft meteen naar je kind om uit te zoeken wat er aan de hand is, of je laat het aan je kind zelf over. Die de situatie meestal binnen een paar minuten keurig weet op te lossen, waarna er weinig meer aan de hand is.

mm
Ik ben Judith Möhlmann, tekstschrijver en trotse moeder van Esther. Of het nu gaat over zwanger zijn, babyspulletjes kopen, het inrichten van babykamers of het maken van mooie dekentjes: alles rond het zwanger zijn en babies heeft mijn interesse. Naarmate Esther groter wordt, veranderen ook de dingen waar je mee te maken krijgt. Super leuk om daar lekker over te kunnen schrijven!

Reageer

Volg ons!

Mis niet langer de leukste nieuwtjes, leuke winacties en vooral veel inspiratie!